“Έπαιζα στο θέατρο όταν πέθανε ο πατέρας μου, ήταν θεραπευτικό” (Βίντεο)

Σε μια από τις πιο προσωπικές και συγκινητικές του εξομολογήσεις, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης μίλησε για την απώλεια του πατέρα του, ο οποίος έφυγε από τη ζωή τον περασμένο Δεκέμβριο, αλλά και για το πώς κατάφερε να σταθεί όρθιος σε μια από τις πιο δύσκολες περιόδους της ζωής του. Ο γνωστός ηθοποιός, που βίωσε την απώλεια και των δύο γονιών του μέσα σε διάστημα μόλις έξι μηνών, αναφέρθηκε ανοιχτά στον πόνο, αλλά και στον τρόπο με τον οποίο η δουλειά του λειτούργησε ως καταφύγιο. Μέσα από τη σκηνή, βρήκε έναν τρόπο να εκφραστεί, να εκτονώσει τα συναισθήματά του και να διαχειριστεί το πένθος του. Όπως παραδέχτηκε, η επαφή με το κοινό και η συνέχιση των παραστάσεων δεν ήταν απλώς επαγγελματική υποχρέωση, αλλά μια βαθιά θεραπευτική διαδικασία που τον βοήθησε να αντέξει την απώλεια.

Διαβάστε: Πυγμαλίων Δαδακαρίδης για τον θάνατο των γονιών του: “Δεν ήμουν έτοιμος, αλλά τώρα έχω κάνει ειρήνη, με την απώλεια” (Βίντεο)

Πυγμαλίων Δαδακαρίδης για την απώλεια του πατέρα του: «Ήταν θεραπευτικό για μένα το θέατρο»

Ο ηθοποιός, μιλώντας στην εκπομπή «Νωρίς-Νωρίς», περιέγραψε με ειλικρίνεια τα συναισθήματά του και τη δυσκολία διαχείρισης της απώλειας, τονίζοντας πως πρόκειται για μια εμπειρία που αγγίζει όλους:«Η απώλεια είναι για όλους. Είτε προσωπική είτε οικογενειακή. Είναι ένα θέμα στο οποίο όλοι δυσκολευόμαστε, γιατί δεν έχουμε πάντα την κατάλληλη παιδεία ή γνώση για να το διαχειριστούμε. Όταν πέθανε ο πατέρας μου είχα παραστάσεις και ήταν θεραπευτικό. Νομίζω και οι δικοί μου αυτό θα ήθελαν»

Μια διαφορετική ματιά στη ζωή

Παράλληλα, ο Πυγμαλίων Δαδακαρίδης μίλησε και για τη δική του προσωπική εξέλιξη μέσα στα χρόνια, αποκαλύπτοντας πως η ζωή και οι εμπειρίες τον έχουν αλλάξει ουσιαστικά. Όπως εξήγησε, πλέον αντιμετωπίζει διαφορετικά τους ανθρώπους και τις καταστάσεις, έχοντας αφήσει πίσω του τον εγωισμό που τον χαρακτήριζε σε νεαρότερη ηλικία. Με ειλικρίνεια, περιέγραψε τη στάση ζωής που έχει υιοθετήσει σήμερα, δίνοντας έμφαση στη συγχώρεση και την εσωτερική ηρεμία: «Μεγαλώνοντας συγχωρώ πάρα πολύ. Πιο μικρός ήμουν πιο εγωιστής, θύμωνα πιο εύκολα και είχα απαιτήσεις. Τώρα νομίζω ότι είναι ευλογία να ησυχάζουν όλοι».