Eίναι η πιο αναγνωρίσιμη λέξη σε όλον τον κόσμο. Υπάρχει σε όλες τις γλώσσες. Είναι άκρως απαραίτητη για την επικοινωνία μας με άλλους ανθρώπους (σε όποιον τομέα της ζωής μας), ενώ πολλάκις -μέσα στην ημέρα- τη χρησιμοποιούμε χωρίς να το καταλάβουμε, για να ολοκληρώσουμε συναλλαγές ή άλλες ενέργειες που σχετίζονται με την τεχνολογία. Το ΟΚ γίνεται σήμερα 182 χρόνων. Προφανώς και θα τα χιλιάσει. Να δούμε τώρα, ποιος την έδωσε στον πλανήτη.

Πώς από slang το ΟΚ έγινε απαραίτητο για την καθημερινότητα

Τη δεκαετία του 1830 έγινε για πρώτη φορά μόδα η σύντμηση λέξεων και τα ακρωνύμια. Η τάση ξεκίνησε από τους διανοούμενους της Βοστώνης, οι οποίοι απολάμβαναν να παίρνουν όρους και να τους αλλάζουν τα φώτα (να τους γράφουν ανορθόγραφα) για πλάκα, αλλά και για να μπορούν να επικοινωνούν μεταξύ τους χωρίς να τους καταλαβαίνουν άλλοι. Του τύπου ‘inside joke’.

Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι το knuff ced (για το enough said), το know yuse (no use) και το oll wright (all right). Στο ίδιο πλαίσιο προέκυψε και το oll korrect (all correct). Φράση που χρησιμοποιείτο κάθε φορά που κάποιος επιβεβαίωνε πως όλα έχουν γίνει όπως πρέπει. Ότι όλα είναι εν τάξει ή αν προτιμάτε, όλα είναι καλά.

Η σύντμηση (ΟΚ) εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε έντυπο, τη Boston Morning Post, την Κυριακή 23/3 του 1839. Για την ακρίβεια, είχε γραφτεί “o.k. -all correct- and cause the corks to fly, like sparks, upward”. Σύντομα ήταν παντού, στα έντυπα. Είτε ως ΟΚ, είτε ως Oll Korrect. Και τότε ξέφυγε από τους λίγους και έγινε κάτι που πια ήξεραν όλοι.

Πριν τις προεδρικές εκλογές του 1840, έγινε slogan του 8ου Πλανητάρχη, Μάρτιν Βαν Μπιούρεν. Ήταν υποψήφιος των Δημοκρατικών και στην προσπάθεια του να πείσει πως άξιζε να μείνει στη θέση του, έφτιαξε καμπάνια που περιστρεφόταν γύρω από το ΟΚ: το Ο αφορούσε το Oll και το K το Kinderhook από όπου ήταν ο Βαν Μπιούρεν. Oι οπαδοί του είχαν δημιουργήσει σε όλο το έθνος τα OK clubs. Δεν επανεξελέγη.

Το ΟΚ καθιερώθηκε στο λεξιλόγιο της χώρας χάριν του τηλέγραφου. Η εφεύρεση της διάταξης με την οποία γραπτά σημεία μεταδίδονταν (με τη μορφή ηλεκτρικών παλμών, μικρής και μεγάλης διάρκειας και σε συνδυασμό με παύλες και τελείες που αντιπροσώπευαν τα γράμματα της αλφαβήτου -βλ. Κωδικός Μορς) από ένα σταθμό στον άλλο, με τη βοήθεια του ηλεκτρικού ρεύματος ανήκει στον Σάμιουελ Μορς. Την ολοκλήρωσε το 1838. Το 1844 η χρήση έγινε ευρεία και το ΟΚ αποθεώθηκε, αφού επρόκειτο για δυο γράμματα που ήταν εύκολο να ‘σταλούν’ και είχαν ξεκάθαρο μήνυμα. Έγινε η επίσημη επιβεβαίωση παραλαβής του μηνύματος, όπως αναφέρθηκε σε επίσημα αρχεία (“κανένα μήνυμα δεν θεωρείται ως απεσταλμένο έως ότου γράψει ΟΚ το γραφείο που το παραλαμβάνει”).

Οι γλωσσολόγοι εξηγούν πως ένας ακόμα λόγος που έκανε το ΟΚ δημοφιλές είναι το πώς ακούγεται το κάπα, 23ο γράμμα στο αγγλικό λεξιλόγιο από το οποίο δεν αρχίζουν πολλές λέξεις. Εξ ου και οι πρώτες διαφημιστικές εταιρίες έκαναν ό,τι μπορούσαν για να βρουν έναν όρο που αρχίζει από ‘Κ’ (ή να τον δημιουργήσουν με τροποποίηση υπάρχουσας λέξης) για τις διαφημίσεις “ώστε να τραβήξει την προσοχή των καταναλωτών’.

Το 1885 άρχισε η αμφισβήτηση για το πώς είχε προκύψει το ΟΚ, που πια είχε γίνει η απόλυτη ουδέτερη κατάφαση.

✍ Καλλιτέχνης της φολκ (Πιτ Σίγκερ) είχε τραγουδήσει το 1961 πως η φυλή Choctaw ήταν αυτή που έδωσε τη λέξη στον πλανήτη (από το okeh).

✍ Σε χειρόγραφο σκλάβου από τη Δυτική Αφρική (1784) που δεν ήθελε να μαστιγωθεί αναφέρεται η λέξη ‘kay’ που σήμαινε ‘εντάξει, ναι πράγματι’. Όρος που ήταν υπήρχε σε πολλές διαλέκτους του συγκεκριμένου κομματιού της ηπείρου, με τους γλωσσολόγους να μην έχουν βρει ωστόσο, στοιχεία που να αποδεικνύουν πως εκεί έγινε η αρχή.

✍ Στα ενδεχόμενα που παραμένουν υπαρκτά είναι και το och aye των Σκοτσέζων.

✍ Η δική μας εκδοχή, το Όλα Καλά και ο δανεισμός της από τα άλλα κράτη εξακολουθεί να είναι στις υποψηφιότητες.

Ο Άλαν Μετκάφ (καθηγητής αγγλικής φιλολογίας, με όλους τους τίτλους στο αντικείμενο του και για χρόνια αντιπρόεδρος στην American Dialect Society) με έγραψε ολόκληρο βιβλίο με όλες τις θεωρίες (ΟΚ: the improbable story of America’s greatest word), που κατέληγε στο ότι το ΟΚ δεν ‘κουβαλάει’ συναισθήματα, αλλά είναι ‘κατάφαση χωρίς αξιολόγηση, αναγνώριση και αποδοχή πληροφορίας’. Επίσης τόνισε πως είναι λέξη που εκφράζει απόλυτα τις ΗΠΑ «όπου δεν μας ενδιαφέρει μια δουλειά να γίνει τέλεια, αλλά μας αρκεί να γίνει. Στους Αμερικανούς δεν αρέσουν οι περίπλοκες φιλοσοφίες ή περίπλοκους τρόπους ζωής. Το ΟΚ είναι η πιο σύντομη και απλή λέξη που μπορούν να βρουν.Είναι εμφατικό, ξεχωριστό και απλό«.

Το ΟΚ ήταν και η πρώτη λέξη που είπε ο πρώτος άνθρωπος (Νιλ Άρμστρονγκ) που πάτησε το πόδι του στη Σελήνη (20/7/1969).

Let’s block ads! (Why?)

(function(d, s, id){var js, fjs = d.getElementsByTagName(s)[0];if (d.getElementById(id)) return;js = d.createElement(s); js.id = id;js.src = “http://connect.facebook.net/en_US/sdk.js#xfbml=1&version=v2.0”;fjs.parentNode.insertBefore(js, fjs);}(document, ‘script’, ‘facebook-jssdk’));
//

ΠΗΓΗ