Τάνια Μπρεάζου: «Ήταν λεκτική η βία, υπήρχαν βρισιές…»
Ξεκινώντας την αφήγησή της, η Τάνια Μπρεάζου περιέγραψε το πώς βίωνε το bullying στο σχολείο, τονίζοντας πως τα λόγια των παιδιών ήταν σκληρά και πληγώνουν μέχρι σήμερα. «Ήταν λεκτική η βία, υπήρχαν βρισιές του τύπου “να πας από εκεί που ήρθες, δεν παίζουμε με μία Ρουμάνα”. Καταλήγω πάντα στο συμπέρασμα ότι εφόσον τα παιδιά είναι ο καθρέφτης των γονιών, οι γονείς φταίνε».
«Τα τραύματα είχαν να κάνουν με το bullying…»
Σε άλλο σημείο της συζήτησης, η καλλιτέχνιδα εξήγησε πώς αυτά τα βιώματα μετατράπηκαν σε «τραύματα» που κουβαλά μέχρι σήμερα, επηρεάζοντας τον τρόπο που βλέπει την αξία της. «Τα τραύματα είχαν να κάνουν με το bullying. Αποθηκεύονται στο υποσυνείδητο και είναι πεποιθήσεις που κουβαλάμε μέχρι σήμερα, ότι έχω άλλη εθνικότητα και δεν αξίζω, είμαι κατώτερη από τους άλλους».
«Είμαι πολύ ενοχικός άνθρωπος…»
Κλείνοντας, η Τάνια Μπρεάζου μοιράστηκε πόσο ενοχική νιώθει πολλές φορές, αναρωτώμενη αν εκείνη ευθύνεται για τη συμπεριφορά των άλλων, αλλά και πώς η σκηνή υπήρξε η μοναδική της διέξοδος. «Είμαι πολύ ενοχικός άνθρωπος, το βράδυ πριν κοιμηθώ μπορεί να σκεφτώ “μήπως έκανα κάτι; Μήπως μου μίλησαν έτσι, επειδή εγώ φταίω;”. Μια ενοχικότητα και ένα σύνδρομο κατωτερότητας που δεν το είχα πάνω στη σκηνή. Στον δρόμο ήμουν πολύ down, ενώ στη σκηνή μου έβγαινε τόση αυτοπεποίθηση. Έλεγα ότι θα με κοιτάξουν και θα με θαυμάσουν, γιατί θα τους δώσω την ψυχή μου».
